Југославија да беше стопати полоша, ќе беше стопати подобра од ова што го имаме денес: Немоќна и распадната држава.

Во Југославија ова немаше да се случи, бидејќи само тогаш бевме вистински суверена држава. Сега е доцна и за плачење, а не се офајдија многу ни тие што го иницираа нејзиното растурање.

Југославија да беше стопати полоша, ќе беше стопати подобра од ова што го имаме денес: Немоќна и распадната држава.

Парадоксално, но и на самите Албанци тогаш им беше подобро. Секоја осма година, по национален клуч Албанец стануваше претседател на СФРЈ, без никакви пазарења и уценувања. Албанците со југословенскиот пасош слободно патуваа и се вработуваа во Швајцарија и Германија, додека нивните сонародници од Албанија за обид за заминување преку граница завршуваа во логорите на Енвер Хоџа, заедно со нивните семејства.

Југославија да беше стопати полоша, ќе беше стопати подобра од ова што го имаме денес: знамето со карта на Голема Албанија на плоштадот во Тетово во свечена атмосфера како симбол на немоќна и распадната држава.

Во Југославија ова немаше да се случи, бидејќи само тогаш бевме вистински суверена држава. Сега е доцна и за плачење, а не се офајдија многу ни тие што го иницираа нејзиното растурање.

Парадоксално, но и на самите Албанци тогаш им беше подобро. Секоја осма година, по национален клуч Албанец стануваше претседател на СФРЈ, без никакви пазарења и уценувања. Албанците со југословенскиот пасош слободно патуваа и се вработуваа во Швајцарија и Германија, додека нивните сонародници од Албанија за обид за заминување преку граница завршуваа во логорите на Енвер Хоџа, заедно со нивните семејства.